Volg ons op
Facebook
Twitter

Lize Korpershoek

DOOR CLEMENTINE VAN WIJNGAARDEN

De documentaire van Lize Korpershoek (34) over haar gebrek aan seksuele behoeftes doet nogal wat stof opwaaien.

Wanneer Lize Korpershoek de deur van haar appartement opent, lijkt ze rechtstreeks uit haar eigen film te zijn gestapt: het haar rommelig opgestoken, nonchalante joggingbroek, slobbertrui, huissokken. Nu is haar film ook geen glamoureuze Hol-lywoodproductie met happy ending, maar een korte documentaire met de illustere titel Mijn seks is stuk. Korpershoek – video- vlogger en voormalig model – maakte een documentaire waarin ze onderzoekt waarom haar zin in seks binnen relaties altijd verdwijnt na de eerste verliefdheid. Het is een egodocument dat behoorlijk wat stof doet opwaaien, want zeggen dat je niet van seks geniet, is een knuppel in het hoenderhok gooien. Vooral als je 34 bent, bloedmooi en ook nog eens de vriendin van de populaire presentator Tim Hofman, met wie je een graag gefotografeerd celebritykoppel vormt. Nog voor journalisten haar film ook maar hadden gezien, regende het al hoongelach in bladen en online (Mediacourant: Tim krijgt thuis geen seks: ‘Pik in stofzuiger’) en haalde het de Speld, de satirische wekelijkse rubriek in de Volkskrant (‘Problemen met je seksleven? Communiceer erover met de media’). De uitingen van spot lijken Korpershoek weinig te doen. Op de vooravond van de release op YouTube gaat de documentaire in première in de Balie en de kaarten daarvoor waren binnen mum van tijd uitverkocht. ‘Er is zelfs een tweede zaal bijgeboekt,’ zegt ze. ‘En mijn mailbox stroomt vol met brieven van mannen en vrouwen die de film nog niet hebben gezien, maar die reageren op de interviews die er al zijn verschenen. Blijkbaar raak ik met dit onderwerp iets fundamenteels.’

Wat was de reden dat je je eigen relatie met seksualiteit als onderwerp nam? Dat is een proces geweest. Ik heb een tijdje columns geschreven voor Glamour over van alles en nog wat. Geen diepe dingen, maar bijvoorbeeld hoe het is om je vader jong te verliezen, tot geen nee durven zeggen op werkvlak. Ik kreeg daarop leuke reacties van vrouwen die zich erin herkenden, het knap vonden dat ik me zo kwetsbaar op durfde te stellen en me ‘dapper’ noemden. Het is blijkbaar de norm om je mond te houden. Daarom vind ik dat kwetsbaarheid een podium moet krijgen. Bovendien voelt het prettig dat ik iets voor vrouwen kan betekenen.

Was je vriend, Tim Hofman er helemaal mee op zijn gemak, dat je dit ging maken? Nou... we hebben het er wel even goed over gehad. Aanvankelijk was hij super supportive, maar toen het echt toewerkte naar een documentaire over geen zin in seks... ja, toen ging het ook over hem. Dat vond ik zelf ook moeilijk, want ik val hem daar wel mee lastig. Natuurlijk moet je het samen hebben over ‘wat als er Telegraaf-koppen komen’ – want je weet dat die komen en ja, die kwamen.

‘Tim komt niet aan zijn trekken’. Zoiets. Ik geloof dat de kop was: ‘Tim doet het maar een keer per maand.’

Net als de rest van Nederland. Precies, een toptitel want al die mensen die het gingen lezen denken dan: ‘Maar ik heb ook maar één keer seks per maand.’

In de documentaire zeg je dat na anderhalf jaar de klad in jullie seksleven kwam, dat je het niet meer fijn vond. Niet per se dat ik het niet meer fijn vond, maar ik kon me er niet goed meer toe zetten. Eigenlijk vanaf het moment dat ik voelde dat mijn vriend niet meer wegging. Toen er rust in de relatie kwam, verdween mijn zin in seks. Waarop ik me afvroeg: is mijn sekszin dan een emotionele drift in plaats van een fysieke drift of drift... ehm... drift? Ik ging nadenken hoe dat dan de eerste keer was geweest, bij mijn eerste vriendje. Was dat meer een emotioneel verlangen in plaats van een fysiek verlangen? Ik kwam al snel tot de conclusie dat ik vanuit een emotioneel verlangen met seks ben begonnen. Dat is trouwens niet verkeerd, want dat is wat mij aanzet, maar het zou prettig zijn als ik kan ervaren wat mijn fysieke verlangens zijn.

Je zoekt in de documentaire uit of er misschien een fysieke reden is voor je gebrek aan lust. Ik dacht echt dat het iets fysieks was en er bestaat een methode waarmee je dat kunt onderzoeken. Je krijgt dan een apparaatje in je vagina dat je vermogen tot opwinding registreert. Je zit in een klinische omgeving en krijgt allerlei stukjes film te zien. We tonen in de documentaire maar een klein fragment van het onderzoek. Maar ik heb dus anderhalf uur porno zitten kijken, steeds met beelden van een bloedsaaie Mongoolse film ertussen, om te neutraliseren geloof ik.

Lees verder in de VARAgids op pagina 8.