Volg ons op
Facebook
Twitter

Onderbuik gevoel

DOOR CLEMENTINE VAN WIJNGAARDEN

De ontwikkeling van de strijd en het (on)begrip rond abortus door de jaren heen.

Hoe zou het gaan met Stella Creasy? Het Britse parlementslid, strijder voor vrouwenrechten en fel-campagnevoerder voor het legaliseren van abortus in Noord-Ierland, kreeg begin oktober de schrik van haar leven toen in haar woonplaats een groot billboard was opgehangen met daarop haar beeltenis – ze was destijds 28 weken zwanger – en ernaast een afbeelding van een overleden foetus van dezelfde leeftijd als de foetus in haar buik. ‘Uw parlementslid is hard bezig om mijn mensenrechten af te nemen’, stond eronder. En: ‘Stop Stella.com.’ Er werd geschokt gereageerd en schande gesproken over de campagne van de anti-abortus organisatie, de Britse tak van de Amerikaanse organisatie The Center for Bio-Ethical Reform.

Hun laatste strohalm deed trouwens niets meer voor hun zaak: ook in Noord-Ierland, dat lange tijd de meest strenge abortuswetgeving ter wereld had – het was er zelfs illegaal om een zwangerschap te beëindigen na incest of verkrachting – is abortus eind oktober gelegaliseerd. In Amerika zie je juist een omgekeerde beweging. Abortus is daar legaal sinds 1973 maar veel staten tornen hieraan. Zo werd in Georgia onlangs een wet in behandeling genomen die abortus na zes weken verbiedt; in Alabama is een wet aangenomen die abortus bij ‘elk teken van zwangerschap’ verbiedt.

Artsen die een abortus uitvoeren, hangt een straf van 99 jaar boven het hoofd. In Missouri State is net een wetsvoorstel gepasseerd waar abortus na acht weken wordt verboden ‘zonder uitzondering voor verkrachting of incest.’ En in Texas gingen ze zelfs zover dat ze vrouwen die voor een abortus zouden kiezen, konden aanklagen voor moord, waarop in Texas de doodstraf staat. Deze wet haalde het niet. Maar voor hoelang is de vraag, want de anti-abortus lobby heeft het tij mee nu conservatiefrechts met president Trump aan het hoofd de scepter zwaait. Ook in Nederland wordt er getornd aan het in de jaren 60 en 70 zo hard bevochten zelfbeschikkingsrecht.

Een paar weken geleden was er in Utrecht een manifestatie tegen abortus. Een verslaggever van de Volkskrant die toevallig haar wekelijkse boodschappen deed, zag de stroom langslopen. In een opiniestuk naar haar eigen krant beschreef ze de actievoerders: ‘Zwijgende ouders met kinderwagens, een non, een pastoor en demonstranten van christelijke signatuur.

Lees verder in de VARAgids op pagina 18.