Volg ons op
Facebook
Twitter

Op een zwarte wolk

DOOR MARLOES ENGELHART

VARAgids-beeldredacteur Marloes Engelhart kreeg na de bevalling van haar eerste kind een postnatale psychose. Aan de vooravond van de geboorte van haar tweede kind blikt ze terug op de donkerste periode uit haar leven.

We zitten in de wachtruimte van de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis, mijn vriend en ik. We hebben een afspraak om een zogenoemd ‘signaleringsdocument’ op te stellen, ter voorbereiding op en als vangnet voor mijn aanstaande bevalling. Over iets minder dan vier weken ben ik uitgerekend voor onze tweede kind en we hopen dat het scenario van de eerste – ik kreeg een postnatale psychose, ook wel kraambedpsychose genoemd – zich niet zal herhalen.

Als hij de wachtruimte in loopt om een patiënt op te halen, herken ik hem direct: dokter Snoei, de arts die ik regelmatig sprak tijdens mijn gedwongen opname in oktober 2017, vijf maanden na de geboorte van ons eerste kind. We hadden geen beste klik, Snoei en ik. Ik verbleef op precies deze afdeling en het was aan hem om te beoordelen of ik wel of niet terug naar huis mocht. Hij vond van niet, ik vond van wel. Ik was nogal overmoedig, onrealistisch vooral, veroorzaakt door de psychose waar ik nog middenin zat. Ik hoor het hem nog, enigszins vermoeid, zeggen: ‘Voor je eigen bestwil, blijf nou op zijn minst nog een paar dagen, dat is beter voor iedereen.’ Maar ik was volhardend, ik moest en zou naar huis. Aangezien ik inmiddels op de open afdeling verbleef, was ik vrij om te gaan en staan waar ik wilde. Achteraf bezien had hij gelijk, en was het vooral voor mezelf zoveel beter geweest als ik langer was gebleven. Geen dagen, maar misschien zelfs wel weken.

Overmoedigheid en wanen zijn twee belangrijke kenmerken van een postnatale psychose. De moeder is er rotsvast van overtuigd dat er niets met haar aan de hand is. Ik zie het ook weer als ik kijk naar Mothers on the edge, de nieuwe documentaire van Louis Theroux. De regisseur volgt daarin vrouwen die te maken hebben met depressie en psychose, veroorzaakt door geboorte of de spanning van het moederschap. Barbara is een van die jonge moeders. Ze is net opgenomen en denkt dat haar man degene is met psychische problemen, niet zij.

In die eerste maanden riep ik zo vaak dat mijn vriend degene was met een stoornis; dat hij degene was die het allemaal niet aankon en dat ik het juist allemaal haarscherp zag. Het duurde tot zes maanden na de geboorte van ons kind voor ik me realiseerde hoe ver dat beeld van de waarheid afstond, hoe ziek ik echt was en hoezeer we als jong gezin op de rand van de afgrond hadden gestaan.

Lees verder in de VARAgids op pagina 18.