Volg ons op
Facebook
Twitter

RIVKAH OP HET VELD

DOOR RONALD GIPHART

Rivkah op het Veld over vrouwenvoetbal, Studio sport en de mannen van Voetbal inside. ‘Als Johan Derksen gewoon eens open wil praten, ga ik met alle liefde koffiedrinken.’

 

Je bent geboren in Naarden en opgegroeid in het Gooi. Was je een echt Goois meisje? Nee, juist helemaal niet, ik vind dat een vreselijke term. Ik heb een erg fijne jeugd gehad, maar hoef niet terug naar het Gooi, want ik paste niet tussen de blonde hockeymeisjes en kakkers. Ik zocht het vroeger liever in de alternatieve scene, met mensen met dreadlocks en tattoos.

Wat was je voor meisje? Jongensachtig. Op de basisschool speelde ik veel buiten, urenlang voetballen. Nu heb ik twee tegenovergestelde karaktertrekken: ik ben sociaal én solitair. Vroeger kon ik lang met de jongens in bomen klimmen, maar me ook opsluiten op mijn kamer om uren boeken te lezen. Als kind had ik wilde plannen. Een tijdje wilde ik de eerste vrouwelijk coach van Ajax worden.

Daarna besloot ik me te richten op de eerste vrouwelijke ministerpresident ooit, en daar hadden ze ook vrede mee. Vervolgens wilde ik de muziek in, dat vonden mijn ouders ook prima.

Wanneer kwam je erachter dat je op meisjes valt? Op mijn 19de kreeg ik mijn eerste vriendinnetje, maar een paar jaar daarvoor had ik het al verteld aan mijn moeder en vriendinnen. Ik heb me er nooit voor geschaamd en het is ook geen issue in mijn leven geweest. Laatst besprak ik met vrienden die op hun eigen sexe vallen de vraag: als je zou mogen kiezen zou je dan liever hetero zijn? Sommigen zeiden ja, maar ik riep meteen nee!

Het is natuurlijk een idiote vraag van mij, want als jij hetero zou zijn zou het niet in me opkomen te vragen wanneer je erachter kwam dat je op mannen viel. Het zou inderdaad pas echt emancipatie zijn als we het er niet meer over hoeven te hebben in interviews. Ik heb het er bij het afgelopen WK voetbal voor vrouwen natuurlijk vaak over gehad, omdat er voetbalsters zijn die op vrouwen vallen en de vraag dan rijst hoe open je daarover bent. Het moet toch mogelijk zijn om over liefde te praten, zonder meteen te hoeven uitleggen dat je op vrouwen valt? We komen in de buurt, maar we zijn er nog niet.

Jouw vriendin is de keepster van PSV. Ja, maar ik ken haar niet via mijn werk. Iedereen hoopt altijd op een geweldig verhaal dat ik met een microfoon in mijn hand in haar ogen keek en dacht: dit is de ware! Maar in werkelijkheid ontmoetten we elkaar op een huisfeestje bij een bevriende speelster van Ajax. Liefde is een enorme kracht. Ik ben een echte romantica, waarbij de liefde veel overneemt in mijn leven. Daar wil ik wel voor waken, want ik ben iemand die zorgzaam is en snel anderen boven zichzelf plaatst. Liefde kan iets zijn waarin je jezelf vergeet… Daar heb je de kop van je interview, hè?

Schaadt je relatie niet je onafhankelijkheid als journalist? Nou, mijn vriendin speelt niet in het Spaanse elftal, dus ik heb haar professioneel nog nooit hoeven spreken. Ik zit redelijk diep in de vrouwenvoetbalwereld, dus daar kunnen we goed over praten en sparren. Misschien dat ik haar ooit moet interviewen, maar dat zien we dan wel weer. Ik ga altijd naar haar wedstrijden, al zul je mij nooit zien juichen op de tribune. Het is er wel ingestampt dat je zoiets niet doet als journalist.

Lees verder in de VARAgids op pagina 8.