Volg ons op
Facebook
Twitter

Top popjaar

DOOR IVAR SNOEP

In 1979 verscheen op muziekgebied veel goeds en moois, vindt journalist Ivar Snoep. Een ode aan het beste popjaar ever.

  Op 20 juli 1979 vierde ik mijn achtste verjaardag. Twee weken voor mijn verjaardag verscheen het debuutalbum van de new-waveband The B 52’s. Nee, ik fietste met mijn verjaarsgeld echt niet pijlsnel naar de enige Hattemse platenwinkel (genaamd Decor) voor dat album, ik kocht Rod Stewarts Blondes Have More Fun. Die verscheen al een jaar eerder, maar de hitsingle ervan (de zwierige disco van ‘Da ya think I’m sexy’) stond in de tweede week van 1979 op nummer 4 van de Top 40, om pas in week 7 te verdwijnen. In AVRO’s Toppop had ik die weken een bijzonder intrigerende clip gezien waarin Rod flirt met een dame die aan de bar suggestief met een rietje zit te stoeien. En nu kon ik hem eindelijk kopen. De rest van de plaat is iets minder maar ‘Da ya think I’m sexy’ draaide ik altijd en overal. 

Natuurlijk is 1979 een muzikaal magisch topjaar voor mij omdat ik als popmuzikaal bovenmatig geïnteresseerde kind dan mijn eerste vinyl koop en aan de kijkbuis gekluisterd zit voor de schaarse pop-op-tv. En u kent het cliché, als je maar vijf platen hebt en een instapplatenspeler uit de Wehkamp-gids (met korting, want mijn vader werkte er) dan worden die de soundtrack van je leven. Maar ook in mijn verdere leven blijf ik terugkomen op het popjaar 1979, en niet alleen uit nostalgische overwegingen. Mijn twee dochters (10 en bijna 7) dansen tegenwoordig graag in de woonkamer op het nummer ‘Pop music’ van M, het project van de als singer-songwriter gestarte Robin Scott. Dat is een nummer waarvan ik veertig jaar geleden al helemaal knots was. De videoclip met die staccato in beeld verschijnende, ‘Pop pop pop music’ mimende newwave-vrouwen staat op mijn netvlies gebrand. Scott wilde naar eigen zeggen een fusie maken van verschillende popstijlen van voorbije jaren en kwam uit op deze nog altijd futuristisch klinkende danceclassic. Als je ‘Pop Music’ hoort, weet je meteen waarom 1979 zo’n goed popjaar is. Dit nummer bevat meer vondsten dan sommige complete albums. Bovendien is de muziek tijdloos en verveelt-ie nooit.

Lees verder in de VARAgids op pagina 24.